annem sana ne desem bilemiyorum sevginin eksikliği ne zormuşş kimse doldurmuyor senin sevgini eksikliğini kimse senin gibi kokmuyor tam mutlu olmuştum gene olmadı kaydı gitti elimden kaldı yüreğimde acısı şimdi ben...
bu kadardı işte bu kadar ben istemedim hiç hayatımdaki en büyük neden ve içinde sadece şimdi daha ii anlıyorum neden geçmişini anlatamadıgını çünkü anlatmaya değer birsey yokmuş kimi nasıl kandırdıgını...
var oluşlarımın içinde benlik kayıplarım kendimi bile tanıyamamışken benliğimi unutuyorum öle pis bi duygu ki katran gibi bulamadım temizleyecek kimyasalı istedim yeniden doğmak yada hepten yok olmak isterdim daha ii...
ilk zamanlar herseyin bir değeri bir anısı ve birde yakıp çeken acısı vardı bebekli küpelerimde bile sen vardın zaman geçtikçe hersey değerini yitirdi belkide hiç istemedim hep...
Yine ben bir kanadım hala yaralı hala görmezlikten gelmeye çalişiyorum yaramı açan sen oldugun için sen seni düşünülmeyi bile hak etmezken hala deger veren yüreğime üzülüyorum beni öyle acıtıyor ki hıçkırıklarını...
Mutluluk başucumda hayallerle güzelmiş Ben hayal kurmaktan korkarken Hayal olmayan seni yaşadım Baş ucumda gözümün gördüğü yerdeydin Bakıyorum ,görüyorum ,hissediyorum O kadar uzağındaymışım ki Gerçek olduguna bile inanamadım Dudaklarımda özlenmiş olan...
Bugün dağıldım, bugün yoktum. Ömrüm dedim, kat izlerin hep. Ömrüm, ömrüm yokluğun. Bugün siyahtım, bugün bıktım Ömrüm dedim kül izlerin hep. Ömrüm, baş ucunda unuttun. Yoksun, yoksun yanımda. Geçecek demiştin ya, Geçmedi duruyor...